Omdat woorden kunnen binnenkomen
Mijn naam is Mirthe en ik woon in een van de saaiste steden van Nederland. Als ik niet 15 jaar oud en leerplichtig was geweest was ik op dit moment een wereldreis aan het maken, maar helaas zit ik voorlopig nog op school, dromend over safari’s en het noorderlicht. Verder ben ik bijzonder getalenteerd op het gebied van uitstellen, te laat komen en tegen deuren lopen en leef ik liever ’s nachts dan overdag. En mijn lievelingskleur is blauw, mocht dat je interesseren.
Ik hou van muziek, dat speciale licht voor de schemering, oude foto’s, boekwinkeltjes, de zee en ontbijten in de zon met heel veel rozenbotteljam. Ik hou van tekenen, cappuccino drinken met lieve vriendinnen, concerten, musea, nieuwe plaatsen ontdekken en warme chocolademelk met slagroom. Maar bovenal hou ik ontzettend veel van schrijven.
Woorden kunnen binnenkomen. Ze kunnen je ontroeren of laten glimlachen. Het maakt niet uit of ze geschreven zijn door je buurmeisje of door een wildvreemde man die dertig jaar en honderden kilometers van je verwijderd is, het maakt niet uit of de schrijver tijdens het schrijven eigenlijk dacht aan iemand waarvan je nog nooit gehoord hebt: het kan tóch over jou lijken te gaan. Wij mensen hebben meer overeenkomsten dan je denkt. Je zult nooit de enige zijn. Dat is wat woorden je kunnen laten zien.
Dat is waarom ik poëzie mooi vind. Via Post-its Poëzie wil ik nog veel meer mensen laten zien hoe bijzonder woorden kunnen zijn. Ik hoop mensen even te raken of op te vrolijken. En zeg nou zelf, wie zou er nou niet blij worden van een post-it met mooie woorden, zomaar midden op straat?
Liefs,
Mirthe
Ik hou van muziek, dat speciale licht voor de schemering, oude foto’s, boekwinkeltjes, de zee en ontbijten in de zon met heel veel rozenbotteljam. Ik hou van tekenen, cappuccino drinken met lieve vriendinnen, concerten, musea, nieuwe plaatsen ontdekken en warme chocolademelk met slagroom. Maar bovenal hou ik ontzettend veel van schrijven.
Woorden kunnen binnenkomen. Ze kunnen je ontroeren of laten glimlachen. Het maakt niet uit of ze geschreven zijn door je buurmeisje of door een wildvreemde man die dertig jaar en honderden kilometers van je verwijderd is, het maakt niet uit of de schrijver tijdens het schrijven eigenlijk dacht aan iemand waarvan je nog nooit gehoord hebt: het kan tóch over jou lijken te gaan. Wij mensen hebben meer overeenkomsten dan je denkt. Je zult nooit de enige zijn. Dat is wat woorden je kunnen laten zien.
Dat is waarom ik poëzie mooi vind. Via Post-its Poëzie wil ik nog veel meer mensen laten zien hoe bijzonder woorden kunnen zijn. Ik hoop mensen even te raken of op te vrolijken. En zeg nou zelf, wie zou er nou niet blij worden van een post-it met mooie woorden, zomaar midden op straat?
Liefs,
Mirthe
